Verbum

zgrzyt, ~u

м.

1. скрыгат; скрыгатанне;

2. перан. разлад

zgrzytać

незак. скрыгатаць;

zgrzytać zębami — скрыгатаць зубамі

zgrzytanie

н. скрыгат; скрыгатанне

zguba

ж.

1. пагібель;

2. згуба

zgubić

зак.

1. згубіць;

zgubić ślad — згубіць след;

2. загубіць;

zgubić takt — збіцца з такту

zgubić się

зак.

1. згубіцца;

2. заблукаць;

3. разгубіцца

zgubny

згубны, пагібельны

zgwałcenie

н. згвалтаванне

zgwałcić

зак.

1. згвалціць, згвалтаваць;

2. уст. парушыць;

zgwałcić prawo — парушыць закон

zhańbić

зак. зганьбіць, зганьбаваць, зняславіць