Verbum

zbytkować

незак. сваволіць; гарэзіць; дурэць

zbytkowny

раскошны, пышны

zbytni

залішні, празмерны

zbytnik

м. гарэза; свавольнік; вісус; дураслівец

zbywać

zbywa|ć

незак.

1. збываць; прадаваць;

~ć za pół ceny — збываць за паўцаны;

2. (kogo czym) адвязвацца (ад каго чым), пазбаўляцца (ад каго);

~ć kogo żartami — адвязвацца ад каго жартамі (жартачкамі);

3. (komu na czym) не ставаць; не хапаць;

nie zbywać mu na niczym — у яго ўсяго ўволю

zdać

зак.

1. здаць;

zdać rzeczy — здаць рэчы;

zdać egzamin — здаць (вытрымаць) экзамен;

zdać próbę — вытрымаць выпрабаванне;

2. перадаць; даць; прадставіць;

zdać sprawozdanie — даць (зрабіць) справаздачу;

zdać sobie sprawę z czego — усвядоміць, зразумець што

zdać się

zda|ć się

зак.

1. na kogo/co даверыцца каму; паспадзявацца на каго/што;

~ć się na los — паспадзявацца на лёс;

2. спатрэбіцца;

na nic się nie ~ć — ні на што не прыдацца;

3. безас. здацца;

~ło mi się ... — мне здалося

zdalnie

на адлегласці; дыстанцыйна

zdalny

zdaln|y

дыстанцыйны;

~е sterowanie — дыстанцыйнае кіраванне

zdanie

zdani|e

н.

1. думка; погляд; меркаванне;

moim ~em (według mojego ~a) — на маю думку; на мой погляд;

być ~a, źe ... — лічыць, што...;

2. грам. сказ;

~e pojedyncze — просты сказ;

~e złożone — складаны сказ;

~e poboczne — пабочны сказ