Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

zaprzepaścić

зак.

1. згубіць; запрапасціць; падзець;

2. разм. загубіць; растраціць;

zaprzepaścić swój talent — загубіць (свой) талент;

zaprzepaścić całą sprawę — загубіць (сапсаваць) усю справу

zaprzepaścić się

зак. падзецца; згубіцца; прапасці

zaprzestać

зак. czego перастаць;

zaprzestać pracy — спыніць працу; перастаць працаваць

zaprzestanie

н. спыненне

zaprzestawać

незак. czego пераставаць

zaprzeszły

пазамінулы; даўно мінулы;

~m razem — у пазамінулы раз

zaprzęg, ~u

м.; гл. zaprząg

zaprzęgać

незак. запрагаць;

гл. zaprząc

zaprzęgać się

незак. запрагацца;

гл. zaprząc się

zaprzęgowiec

м. запражны конь