zamieszanie
н. замяшанне; збянтэжанасць; сумятня; мітусня
zamieszkać
зак. пасяліцца;
zamieszkać u kolegi — пасяліцца ў сябра
zamieszkanie
н.
1. пражыванне; жыхарства;
miejsce stałego ~a — месца пастаяннага (сталага) жыхарства;
2. пасяленне
zamieszkany
заселены; жылы;
nie ~y — незаселены;
okolica ~a — незаселены раён;
~y dom — незаселены дом
zamieszki
мн. хваляванні; беспарадкі;
zamieszki uliczne — вулічныя беспарадкі
zamieścić
зак. змясціць; размясціць;
zamieścić ogłoszenie w gazecie — размясціць аб’яву ў газеце
zamigotać
зак. замігцець; замігацець; замігаць; мільгануць
zamilczać
незак. замоўчваць; нічога не казаць