Verbum

wyrywać się

незак. вырывацца

wyrywek

м. урывак, вынятка

wyrywki :

na wyrywki — уразбіўку; не запар

wyrywkowo

уразбіўку; час ад часу; не сістэматычна

wyrywkowy

не сістэматычны; спарадычны

wyrządzać

незак. рабіць, наносіць;

wyrządzać krywdę — крыўдзіць

wyrządzić

зак. зрабіць, нанесці

wyrzec

зак. сказаць; вымавіць

wyrzeczenie

wyrzeczeni|e

н.

1. вымаўленне;

2. самаахвяраванне; ахвяра;

3. ~a мн. нягоды; нястача; гора; ліха

wyrzeczenie się

н. адрачэнне; адмова ад чаго;

życie pełne ~ń — жыццё, поўнае нягод