Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

wypieczony

выпечаны, спечаны

wypiek, ~u

м.

1. выпечка;

wypiek chleba — хлебапячэнне;

2. часцей мн.~i — румянец; чырвань; чырвоныя плямы (на твары);

mam ~i — у мяне гарыць твар

wypiekać

незак. выпякаць, пячы

wypielęgnować

зак. выпеставаць, выняньчыць, выхаваць

wypielony

праполаты

wypieprzyć

зак. вульг. выкінуць; вытурыць;

wypieprzyć kogo z roboty — вытурыць каго з працы

wypierać

wypiera|ć

незак. выштурхваць, выштурхоўваць, выпіхаць, выціскаць

wypierać się

незак. адмаўляцца; адпірацца

wypieranie

н. выцісканне

wypieranie się

н. адмаўленне