Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

wynudzić

зак.

1. kogo нагнаць нуду на каго;

2. разм., перан. выкленчыць, выканькаць

wynudzić się

зак. знудзіцца;

wynudzić się na przedstawieniu — знудзіцца на спектаклі

wynurzać

незак.

1. высоўваць; выстаўляць;

2. здабываць (з глыбіні);

3. раскрываць; выяўляць

wynurzać się

незак.

1. усплываць;

2. адкрыта (шчыра) гаварыць

wynurzenie

wynurzeni|e

н.

1. з’яўленне;

2. часцей мн. ~a — шчырыя выказванні; выяўленні (пачуццяў)

wynurzyć

зак.

1. высунуць; выставіць;

2. здабыць;

3. раскрыць; выявіць

wynurzyć się

зак.

1. усплыць;

2. адкрыта (шчыра) сказаць; выявіць (пачуцці)

wyobcować się

зак. адасобіцца; стаць чужым

wyobcowanie

н. адчужэнне, аддаленне

wyobcowany

адасоблены; адчужаны