Verbum

wszeteczeństwo

н. уст.

1. распуста;

2. распусны ўчынак

wszeteczny

уст. распусны, разбэшчаны

wszędobylski

м. разм. непаседа, паўсюднік

wszędy

гл. wszędzie

wszędzie

усюды; паўсюль; скрозь;

szukam go wszędzie — я яго паўсюль шукаю;

byłem wszędzie — я быў усюды

wszyć

зак. ушыць

wszystek

wszys|tek

1. увесь;

majster do ~tkiego — майстар на ўсе рукі;

2. ~cy — усе;

~cy wiedzą — усе ведаюць;

3. ~tko — усё;

oto ~tko — вось і ўсё;

z tym ~tkim — нягледзячы на ўсё гэта ...;

z tego ~tkiego — з гэтага ўсяго; у выніку ўсяго гэтага;

pomimo ~tko — нягледзячы (не зважаючы) ні на што;

~tko jedno — усё роўна;

nade ~tko — больш за ўсё;

przede ~tkim — перш за ўсё; у першую чаргу;

już po ~tkim — усё скончана

wszystko

гл. wszystek

wszystkowiedzący

усяведны; усявед

wszystkożerny

wszystkożern|y

усёедны;

zwierzęta ~e — усёедныя звяры