Verbum

wstrzymać się

зак.

1. устрымацца. стрымацца, утрымацца;

2. спыніцца, затрымацца

wstrzymujący się

які ўстрымаўся;

wstrzymujący się od głosu — той, хто ўстрымаўся пры галасаванні

wstrzymywać

незак.

1. устрымліваць, утрымліваць, стрымліваць;

2. спыняць, затрымліваць

wstrzymywać się

незак.

1. устрымлівацца, утрымлівацца, стрымлівацца;

2. спыняцца, затрымлівацца

wstrzymywanie

н. устрыманне

wstyd, ~u

м.

1. сорам;

spalić się ze ~u — згарэць ад сораму;

fałszywy wstyd — фальшывы сорам;

2. сорамна, сорам;

wstyd mi — мне сорамна;

jak ci nie wstyd! — як табе не сорамна!

wstydliwie

сарамліва

wstydliwość

ж. сарамлівасць

wstydliwy

сарамлівы

wstydzić

незак. сарамаціць, сароміць