Verbum

współżycie

н.

1. сумеснае жыццё; суіснаванне; сужыццё;

2. біял. сімбіёз

współżyć

незак.

1. жыць разам; суіснаваць;

2. біял. быць у сімбіёзе

wstać

зак. устаць; падняцца;

wstać z martwych — уваскрэснуць

wstawać

незак. уставаць; падымацца;

kto rano ~je, temu Pan Bóg daje прым. хто да сонца ўстае, таму Бог дае

wstawiać

незак. устаўляць

wstawiać się

незак. za kim заступацца за каго

wstawić

зак. уставіць

wstawić się

зак.

1. za kim заступіцца за каго;

2. разм. напіцца

wstawiennictwo

н. заступніцтва; хадайніцтва

wstawiony

разм. падпіты; п’яны