własność
własnoś|ć
ж.
1. уласнасць;
nabyć na ~ć — набыць ва ўласнасць;
prawo ~ci — права ўласнасці;
2. уласцівасць;
~ci chemiczne — хімічныя ўласцівасці
własny
własn|y
уласны;
do rąk ~ych — ва ўласныя рукі;
na ~e oczy — уласнымі вачыма; на ўласныя вочы;
miłość ~a — самалюбства, самалюбнасць;
robić co na ~ą rękę — дзейнічаць самастойна (на сваю рызыку)
właściciel
м. уладальнік; уласнік; гаспадар;
właściciel ziemski — землеўласнік
właścicielka
ж. уладальніца; уласніца; гаспадыня
właściwie
1. правільна; належным чынам;
2. уласна [кажучы]; дакладна; дакладней; па праўдзе; хутчэй;
podszedł, a właściwie podbiegł do niej — падышоў, а дакладней, падбег да яе;
właściwie mówiąc — уласна кажучы;
o co właściwie chodzi? — у чым, уласна, рэч?
właściwość
właściwoś|ć
ж. уласцівасць; асаблівасць; характэрная рыса;
~ć gleby — уласцівасць глебы;
~ci terenu — асаблівасці мясцовасці;
~ci charakteru — асаблівасці характару
właściwy
właściw|y
1. адпаведны, належны;
2. уласцівы; характэрны;
3. сапраўдны;
ciężar ~y фіз. удзельная вага;
~e znaczenie — прамое значэнне;
~a władza — сапраўдная ўлада;
~y człowiek na ~ym miejscu прык. чалавек на сваім месцы
właśnie
1. менавіта; іменна; якраз;
właśnie po to przyszedłem — менавіта таму я прыйшоў
2. толькі што; якраз;
właśnie przyszedł — ён толькі што прыйшоў
włazić
незак. улазіць; узлазіць; лезці;
włazić w drogę — станавіцца ўпоперак дарогі каму