uwikłać
зак. кніжн. заблытаць, ублытаць
uwikłać się
uwikła|ć się
зак. кніжн. заблытацца, ублытацца;
muszka ~ła się w pajęczynie — муха заблыталася ў павуціне
uwikływać się
незак. кніжн. заблытвацца
uwinąć się
зак. хутка ўправіцца; паспяшацца з чым; скончыць (справу)
uwłaczać
незак. komu/czemu абражаць; ганьбіць каго/што
uwłaczający
1. які абражае (ганьбіць);
2. абразлівы; ганебны
uwłaszczać
незак. вызваляць з-пад прыгону; распрыгоньваць; разнявольваць
uwłaszczenie
н. вызваленне з-пад прыгону; распрыгоньванне; разнявольванне;
uwłaszczenie chłopów — разнявольванне сялян
uwłaszczyć
зак. вызваліць з-пад прыгону; распрыгоніць; разняволіць