Verbum

umowa

umow|a

ж. умова, дамова, дагавор, пагадненне, кантракт;

~a celna — мытны дагавор;

~а dwustronna — двухбаковы дагавор;

~a handlowa — гандлёвы дагавор; гандлёвае пагадненне;

~a kupna-sprzedaży — дагавор куплі-продажу;

~а o pracę — працоўнае пагадненне;

~a o wymianie towarowej — дагавор (пагадненне) аб тавараабмене;

~а wstępna — папярэдні дагавор;

podpisać ~ę — падпісаць дагавор;

sporządzić ~ę — аформіць (скласці) дагавор;

cicha ~a — маўклівае паразуменне;

~a na piśmie — пісьмовы дагавор;

~a zbiorowa — калектыўны дагавор;

w myśl ~y — згодна з дагаворам;

zgodnie z ~ą — адпаведна з дамовай;

wbrew ~ie — насуперак дагавору;

zawrzeć ~ę — заключыць (падпісаць) дагавор;

zerwać ~ę — скасаваць дагавор;

dobijać ~y — ударыць па руках, заключыць здзелку (угоду)

umowność

ж. умоўнасць

umowny

умоўны;

znak umowny — умоўны знак

umożliwić

зак. зрабіць магчымым, даць магчымасць

umór :

na umór — да смерці; да страты прытомнасці

umówić

зак. дамовіцца (аб чым), прызначыць (спатканне і да т.п.)

umówić się

зак. умовіцца, дамовіцца

umówiony

umówion|y

умоўлены; дамоўлены;

~e spotkanie — умоўленае спатканне;

~y adres — умоўлены адрас

umrzeć

зак. памерці; сканаць;

umrzeć śmiercą naturalną іран. памерці (сканаць; завяршыцца) натуральным чынам

umrzyk

м. разм. нябожчык; мярцвяк, мярляк