Verbum

turkotać

незак. грукатаць, грукаць, тарахцець

turkuć

м.

(turkuć podjadek) заал. мядзведка (Gryllotalpa gryllotalpa L.)

turkus

м. біруза

turkusowy

бірузовы

turmalin, ~u

м. мін. турмалін

turnia

ж. абл. абрывістая (стромая) скала; горная вяршыня (у Татрах)

turniej, ~u

м. турнір;

turniej szachowy — шахматны турнір

turnikiet, ~u

м. турнікет

turniura

ж. турнюр

turnus, ~u

м. змена; чарга; чарговасць;

przebywać na wczasach (przez) dwa ~y — быць на курорце на працягу двух заездаў