Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

trawieniec

м. анат. сычуг, страўнік (малочнага цяляці)

trawienny

стрававальны

trawiestować

незак. парадзіраваць

trawka

trawk|a

ж.

1. траўка;

2. разм. траўка (пра марыхуану);

pójść na zieloną ~ę разм. пайсці (у адстаўку); згубіць працу

trawler

м. мар. [trauler] траўлер

trawnik

м. газон

trawopolny

с.-г. травапольны;

trawopolny płodozmian — травапольная сістэма земляробства

trawożerny

заал. траваедны

trąba

ж.

1. труба;

2. хобат;

3. вір; завіхрэнне;

trąba powietrzna — смерч, віхор

trąbiasty

трубчаты