Verbum

towarzyszyć

незак. komu/czemu суправаджаць каго/што, спадарожнічаць каму/чаму;

solistce ~ła orkiestra — салістка выступала ў суправаджэнні аркестра

towianizm, ~u

м. гіст. тавянізм (містычнае вучэнне Анджэя Тавянскага;1799-1878)

towiańczyk

м. гіст. тавянец; паслядоўнік (прыхільнік) Анджэя Тавянскага

towiańszczyzna

ж. пагард.; гл. towianizm

towot

м. тавот

toż

тое ж самае; гэта ж самае

1. ж (жа);

toż ci mówiłem — я ж табе казаў;

2. вось;

toż to będzie niespodzianka! — вось гэта будзе сюрпрыз (неспадзеўка)!;

3. уст. таксама; тое ж

tożsamość

ж. тоеснасць; ідэнтычнасць;

dowód ~ci — пасведчанне асобы

tożsamy

такі самы; ідэнтычны

trabant

м.

1. гіст.. драбант;

2. астр.. сатэліт; спадарожнік

Traby

мн. в. Трабы