ściągacz
м.
1. тэх. трос;
2. пульсэтка (на рукавах і ніжняй частцы світэра)
ściągaczka
ściągaczk|a
ж. разм. шпаргалка;
korzystać ze ~i — карыстацца шпаргалкай
ściągać
незак.
1. сцягваць;
2. юр. сыскваць; спаганяць;
3. (увагу) прыцягваць;
4. камп. спісваць; пампаваць; загружаць
ściąganie
н.
1. сцягванне;
2. юр. спагнанне;
3. прыцягванне;
4. камп. спісванне; загрузка; пампаванне
ściągnąć
зак.
1. сцягнуць, зацягнуць;
ściągnąć brwi — насупіць бровы;
2. сцягнуць; сканцэнтраваць;
ściągnąć oddziały wojska — сцягнуць войска;
3. сцягнуць, звалачы;
ściągnąć buty z nóg — сцягнуць боты з ног;
ściągnąć skórę — злупіць скуру;
4. сыскаць; спагнаць;
ściągnąć podatki — сыскаць (спагнаць) падаткі;
5. разліць;
ściągnąć piwo w butelki — разліць піва ў бутэлькі;
6. зняць;
ściągnąć wartę — зняць варту (ахову);
7. прыцягнуць;
ściągnąć na siebie — oburzenie — выклікаць абурэнне; ściągnąć uwagę — прыцягнуць увагу;
8. камп. спісаць; спампаваць; загрузіць
ścibolić
незак. збіраць (з цяжкасцю)
ścichnąć
ścich|nąć
зак. сціхнуць, прыціхнуць;
~ły kroki — крокі прыціхлі;
~ła muzyka — музыка сціхла (прыціхла)
ściebać
незак. дыял. нанізваць, налыгваць