Verbum

szaleć

незак.

1. шалець;

2. za kim/czym вар’яцець ад каго/чаго; шалець па кім

szalej, ~u

м. бат. цыкута (Cicuta L.)

szalenie

н. шалёна, надзвычайна, страшэнна

szaleniec

м. варят, шалёны

szaleńczy

шалёны;

szaleńczy pomysł — шалёны замер (намер)

szaleństwo

н. шаленства, варяцтва;

zakochany do ~a — без памяці закаханы

szalet, ~u

м. грамадская прыбіральня

szalik

м. шалік, кашнэ

szalony

шалёны;

~y szczęściem — ашалелы (шалёны) ад шчасця;

~e powodzenie — вялікі поспех;

~a pałka — шалёная галава, безразважны чалавек

szalować

незак. абшалёўваць