stronniczy
небесстаронні, неаб’ектыўны
stronnik
м. прыхільнік
stront, ~u
м. хім. стронцый
strop, ~u
м. скляпенне
stropić
зак. збянтэжыць; засароміць
stropić się
зак. збянтэжыцца, засаромецца
stroskany
заклапочаны
stroszyć
незак.
1. ускудлачваць, узлахмачваць (пер’е);
2. сыпаць з верхам
strój, ~oju
м. убор, убранне; строй;
~ój odświętny — святочны ўбор (строй);
~ój kąpielowy — купальны касцюм;
~ój ludowy (narodowy) — народны строй;
~ój wieczorowy — вечаровы строй
stróż
м. стораж; вартаўнік; ахоўнік;
anioł stróż — анёл-ахоўнік;
stróż praw — ахоўнік закону;
2. уст. дворнік