Verbum

Żywiec

м. г. Жывец

żywiec

м.

1. жывец (рыба);

łowić na ~ca — лавіць на жыўца;

2. жывая вага

żywienie

н. харчаванне;

żywienie zbiorowe — грамадскае харчаванне

żywioł, ~u

м.

1. стыхія;

2. элемент

żywiołowo

стыхійна

żywiołowy

стыхійны; жывёльны;

~a siła przyrody — стыхійная сіла прыроды;

~e instynkty — жывёльныя інстынкты

żywnie

: rób, co ci się żywnie podoba — рабі так, як табе захочацца; рабі, як пажадаеш

żywnościowy

харчовы, прадуктовы

żywność

ж. ежа, харчы;

żywność na drogę — харчы ў дарогу;

żywność dla wojska — харчы (правізія) для войска

żywo

жыва, ярка, выразна;

miał żywo w pamięci wszystkie wypadki — ён выразна памятаў (трымаў у памяці) усе падзеі;

tłumaczyć na żywo — перакладаць ужывую (сінхронна);

audycja na żywo — прамая (наўпростая) трансляцыя