Verbum

żyworodne

мн. біял. жывародзячыя; жывародныя

żyworodny

біял. жывародзячы; жывародны

żywość

ж. жвавасць, рухавасць

żywot

м.

1. кніжн. жыццё;

żywot doczesny — зямное жыццё;

2. уст. жыццяпіс

żywotnik

м. бат.; гл. tuja

żywotność

ж.

1. жыццёвасць;

2. жывучасць

żywotny

żywotn|y

1. жыццёвы, жыццядайны;

~e soki — жыццёвыя сокі;

2. жывучы;

3. жывы, актуальны, важны;

~y problem — важная (надзённая) праблема

żywy

żyw|y

жывы;

~e kwiaty — жывыя кветкі;

brać ~y udział w pracy — прымаць дзейны ўдзел у працы;

~a dyskusja — жывая дыскусія;

kłamać w ~e oczy — ілгаць проста ў вочы;

ani ~ej duszy — ні жывой душы;

~y styl — жывы стыль;

~e mięso — свежае мяса;

dotknąć do ~ego — закрануць за жывое;

nie ma tu ~ego ducha — тут няма ні душы;

~e srebro — а) ртуць;

перан. вецер, непаседа, рухавы (рухлівы) чалавек