Verbum

starczy

starcz|y

старэчы;

zniedołężnienie ~e — старэчая недалужнасць

starczyć

starczy|ć

зак. хапіць;

starczyć! — хопіць!; досыць!; дастаткова!

stargać

зак. падраць, падзерці, парваць;

stargać zdrowie — падарваць здароўе;

stargać nerwy — сапсаваць нервы;

stargać więzy — парваць аковы (путы)

Stargard Szczeciński

г. Старгард-Шчацінскі

starocie

н. старызна; хлам; рухмаццё; хлуд; хломазд

starodawny

старадаўні

Starogard Gdański

г. Старогард-Гданьскі

starokawalerski

старахаласцяцкі

staromiejski

staromiejsk|i

які адносіцца да старога горада;

~i rynek — рынак старога горада;

dzielnica ~a Warszawy — раён старога горада Варшавы

staromodny

старамодны