Verbum

stacjonować

незак. часова размяшчацца (знаходзіцца, стаяць)

stacyjny

станцыйны

staczać

незак.

1. скочваць;

2. тэх. сточваць

staczać się

незак. скочвацца

stać

sta|ć

незак.

1. стаяць;

~ć w kolejce — стаяць у чарзе;

2. магчы (мець магчымасць) зрабіць што;

~ć mnie na to — я магу зрабіць гэта;

nie ~ć mnie na to — я не магу сабе гэтага дазволіць; мне гэта не па кішэні;

3. безас. з адмоўем;

nie ~ło jej — яе не стала;

stoi jak wół разм. чорным на белым;

~ć na gruncie czego — стаяць на пазіцыях чаго;

nic nie stoi na przeszkodzie — нішто не перашкаджае

stać się

зак.

1. зрабіцца; стаць;

~ć się przyczyną czego — стаць прычынаю чаго;

2. здарыцца;

co się mu ~ło? — што з ім здарылася?

stadialność

ж. стадыяльнасць

stadialny

стадыяльны

stadion, ~u

м. стадыён

stadium

н. стадыя