Verbum

zwierz

м. звер

zwierzać

незак. давяраць

zwierzać się

незак. давярацца; прызнавацца; выказваць (адкрываць) свае думкі; дзяліцца сваімі думкамі;

zwierzać się z czego — прызнавацца ў чым

zwierzątko

н. зверанятка; звярок

zwierzchni

вышэйшы; галоўны; кіроўны;

władza ~a — вышэйшая ўлада

zwierzchnictwo

zwierzchnictw|o

н.

1. начальства; вышэйшыя ўлады;

2. кіраўніцтва;

pod ~еm — пад кіраўніцтвам

zwierzchnik

м. начальнік

zwierzchność

ж. начальства

zwierzenie

н. шчырае выказванне; прызнанне

zwierzę

н. жывёла; жывёліна; звер;

zwierzę domowe — свойская жывёла;

~ta rzeźne — забойная скаціна;

zwierzę drapieżne — драпежная жывёла;

~ta futerkowe — пушныя звяры;

~ta łowne — дзічына;

hodowla zwierząt — жывёлагадоўля