Verbum

słuszność

ж. слушнасць;

on ma słuszność — ён мае рацыю; яго праўда;

przyznać komu słuszność — прызнаць, што хто меў рацыю

słuszny

słuszn|y

1. слушны;

2. адпаведны, належны;

~ego wzrostu — рослы, статны, станісты

służalczość

ж. рабалепства; угодлівасць

służalczy

пагард. рабалепны; угодлівы

służalec

м. лакей, лёкай; прыслужнік

służący

służąc|y

м.

1. ~y м. слуга;

2. ~a ж. служанка

służba

służb|a

ж.

1. служба;

pełnić ~ę — служыць;

~a wojskowa — вайсковая служба;

~a bezpieczeństwa — служба бяспекі;

~a łączności — служба сувязі;

~a zdrowia — санітарна-эпідэміялагічная служба;

2. вайск. дзяжурства; нарад;

3. зборн.. слугі

służbista

м. службіст

służbowy

służbow|y

службовы;

samochód ~y — службовы аўтамабіль;

wyjazd ~y — службовая паездка; камандзіроўка;

drogą ~ą — у службовым парадку

słychać

незак. чуваць, чутна;

co słychać? — што чуваць?;

słychać było muzykę — чулася музыка;

słychać że ... — кажуць, што...;

nic nie słychać — нічога не чуваць