Verbum

roztrzepanie

н. рассеянасць

roztrzepaniec

м.

1. салапяка, рассеяны чалавек;

2. кіслае малако (са смятанай і сыроваткай)

roztrzepany

рассеяны

roztuczyć

зак. (пра жывёл) раскарміць

roztwierać

незак.

1. адчыняць (пра дзверы і інш.);

2. растульваць (пра кветкі)

roztwierać się

незак.

1. адчыняцца;

2. растульвацца

roztworzyć

зак.

1. адчыніць;

2. растуліць

roztwór, ~oru

м. раствор;

~ór wodny — водны раствор

roztyć się

зак. растаўсцець, раздацца

rozum, ~u

м. розум;

wziąć na rozum — разважыць, абдумаць;

na mój głupi rozum жарт. на мой дурны розум;

pójść po rozum do głowy — узяцца за розум;

co głowa to rozum — што галава, то і розум;

chłopski rozum — практычны (здаровы) розум;

być niespełna ~u — не пры сваім розуме