Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

przywracać

незак. вяртаць, варочаць; аднаўляць;

przywracać komu życie — вяртаць каго да жыцця;

przywracać kogo na poprzednie stanowisko — вяртаць каго на ранейшую пасаду;

przywracać pierwotny tekst umowy — аднаўляць пачатковы тэкст дамовы

przywrócenie

н. вяртанне; зварот; аднаўленне

przywrócić

зак. вярнуць, аднавіць

przywrzeć

przyw|rzeć

зак.

1. прыстаць; прыліпнуць;

kasza ~arła do garnka — каша прыстала да каструлі;

zbieg ~arł do muru — уцякач прыціснуўся да сцяны;

2. уст. абл. прыперці

przywykać

незак. прывыкаць

przywykły

звыклы, прызвычаены

przywyknąć

зак. прывыкнуць

przyzba

ж. прызба

przyziemny

перан. зямны, прыземлены

przyznać

зак.

1. прызнаць;

przyznać komu rację — прызнаць чыю праўду;

2. прысудзіць; назначыць, прызначыць;

przyznać stypendium — прызначыць стыпендыю;

przyznać pierwszą nagrodę — прысудзіць першую прэмію