Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

przypiąć

przypią|ć

зак. прыкалоць, прышпіліць;

ni ~ł, ni przyłatał — ні да бока, ні да вока; ні да печы, ні да рэчы

przypiec

зак. прыпячы

przypieczętować

зак.

1. прыпячатаць;

2. перан. замацаваць;

przypieczętować zgodę ucztą — замацаваць прымірэнне банкетам

przypieczętowywać

незак.

1. прыпячатваць;

2. перан. замацоўваць

przypieczony

прыпечаны

przypiekać

незак. прыпякаць

przypiekać się

незак. падсмажвацца; падрумяньвацца

przypiekanie

н. падпяканне

przypierać

незак. прыпіраць

przypilnować

зак. дагледзець; паназіраць