Verbum

przeznaczenie

przeznaczeni|e

н.

1. прызначэнне;

miejsce ~a — месца прызначэння;

2. перадвызначэнне; доля, лёс

przeznaczony

przeznaczon|y

прызначаны; перадвызначаны; суджаны;

to było ~e dla kogo — гэта было прызначана для каго;

było im ~e, że umrą — ім было суджана памерці;

byli sobie ~i — яны былі прызначаны адно для аднаго

przeznaczyć

зак. прызначыць

przezornie

абачліва; прадбачліва

przezorność

ж. абачлівасць; прадбачлівасць

przezorny

абачлівы; прадбачлівы

przezrocze

н. дыяпазітыў

przezroczystość

ж. празрыстасць

przezroczysty

празрысты

przezwać

зак. празваць; даць мянушку