Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова Скарачэнні Кніга ў PDF/DjVu

poznać

pozna|ć

зак.

1. пазнаёміцца; пазнаёміць каго з кім;

miło mi Pana/Panią ~ć — прыемна з вамі пазнаёміцца;

2. даведацца; пазнаць;

~łem go po głosie — я пазнаў яго па голасе;

przyjaciół ~ć w biedzie — сябры пазнаюцца ў бядзе

poznać się

pozna|ć się

зак. пазнаёміцца;

~jcie się ... — пазнаёмцеся...

poznajomić

зак. пазнаёміць

poznanie

poznani|e

н.

1. пазнанне; вывучэнне; знаёмства;

nie do ~a — непазнавальны;

2. філ. пазнанне

Poznań

м. г. Познань

poznawać

незак.

1. знаёміцца;

2. пазнаваць; даведвацца; вывучаць

poznawalny

пазнавальны

poznawczy

пазнавальны;

proces poznawczy — працэс пазнання

pozornie

на выгляд; прытворна;

pozornie nic mu nie jest, ale ... — на выгляд нічога з ім асаблівага, але ...;

pozornie chory — прытворна хворы

pozorny

pozorn|y

уяўны; несапраўдны, непраўдзівы; прытворны;

~a przewaga — уяўная перавага;

wielkość ~a — уяўная велічыня;

liczby ~e — уяўныя лікі