Verbum

potłuc

зак.

1. разбіць; пабіць; перабіць; набіць;

2. разбіць; пабіць; выцяць;

potłuc kolano — разбіць калена;

3. пабіць; пакалаціць; адлупцаваць; збіць

potłuczenie

н.

1. біццё; разбіванне;

2. выцятае месца

potłuc się

potłu|c się

зак.

1. разбіцца; пабіцца;

~kły się talerze — пабіліся талеркі;

2. выцяцца, ударыцца;

~c się na schodach — выцяцца на сходах;

3. пабіцца (з кім)

potłumaczyć

зак. перакласці

potnieć

незак. пацець

potocznie

звычайна

potoczny

звычайны; звыклы; штодзённы;

język — гутарковая мова

potoczyć

зак. пакаціць

potoczyć się

potoczy|ć się

зак.

1. пакаціцца; паехаць;

2. пайсці хістаючыся; пахіснуцца;

rozmowa ~ła się wokół czego — гаворка пайшла пра што

potoczysty

potoczyst|y

плаўны; гладкі;

tarcie ~e тэх. трэнне (церце) качэння