Verbum

plon, ~u

м.

1. ураджай; збор ураджаю; жніво;

2. перан. плён; вынікі;

obfite ~y — багатыя вынікі;

zbierać plon swej pracy — збіраць плён сваёй працы

plotka

ж. плётка; чутка; погалас; пераказа; лапатня

plotkarka

ж. пляткарка; бразготка; пахатуха

plotkarz

м. пляткар; вягала; звадыяш

plotkować

незак. пляткарыць, разводзіць плёткі; вымысляць; лухціць

plucha

ж. хлюпота, слата; хляба

pluć

незак. пляваць;

~ję na to! — напляваць!;

~ć sobie w brodę — валасы рваць; кусаць локці

plugawy

гадкі, агідны, паскудны; шкарадны

plujka

мясная муха (Calliphora erythrocephala Mg.)

чарнільны (струменны) прынтар

plunąć

зак. плюнуць