Verbum

pierdolić się

незак. вульг. трахацца

pierdzieć :

pierdzieć w stołek — праседжваць штаны (пра чыноўнікаў)

Pieregańce

мн. в. Пераганцы

piernat

м. пярына

piernik

м.

1. пернік;

2. разм. стары корч;

co ma piernik do wiatraka? — пры чым тут гэта?

pierożek

м. варэнік

pieróg

м.

1. ~ogi мн. варэнікі;

2. пірог

piersiowy

грудны;

klatka ~a — грудная клетка

piersiówka

ж. разм. пляшка, бутэлька (плоская)

pierś

ж.

1. грудзі;

zapadnięta ~ś — запалыя грудзі;

2. грудзі; цыцкі;

karmić dziecko ~sią — карміць дзіця грудзьмі;

3. кул. грудка;

~ś kurza (indycza) — курыная (індычыная) грудка;

bić się w ~si — біць сябе ў грудзі