Verbum

zbór, zboru

м. рэл. кірха

zbraknąć

зак. безас. не хапіць;

nie ~ie — хопіць

zbratać się

зак. пабратацца; парадніцца

zbratanie

н. братанне

zbroczyć

зак. скрывавіць

zbrodnia

ж. злачынства;

popełnić ~ę — здзейсніць злачынства

zbrodniarz

м. злачынец; злачынца;

~е wojenni — ваенныя злачынцы

zbrodniczość

ж. злачыннасць

zbrodniczy

злачынны

zbroić

узбройваць

насваволіць; напракудзіць; нагарэзнічаць