Verbum

sprosić

зак. назапрашаць; запрасіць; склікаць

sprostać

зак. czemu/komuсправіцца з чым/кім; адолець што/каго;

sprostać obowiązkom — справіцца з абавязкамі

sprostować

зак.

1. абвергнуць;

2. выправіць, зрабіць папраўку

sprostowanie

н.

1. абвяржэнне;

ogłosić sprostowanie do gazet — апублікаваць абвяржэнне ў газетах;

2. выпраўленне, папраўка;

3. выпростванне; выраўнованне

sproszkować

зак. сцерці на парашок; здрабніць

sproszkowanie

н. ператварэнне ў парашок; распыленне

sproszkowany

sproszkowan|y

ператвораны ў парашок;

mleko ~e — сухое малако

sprośność

ж.

1. непрыстойнасць;

2. разбэшчанасць; распуста

sprośny

1. непрыстойны, брыдкі;

2. разбэшчаны; распусны

sprowadzać

sprowadza|ć

незак.

1. прыводзіць; клікаць, выклікаць;

~ć do domu przyjaciół — прыводзіць да дому прыяцеляў;

co cię tu sprowadzać? — што цябе сюды прыводзіць?;

2. зводзіць (зверху ўніз);

3. выпісваць; замаўляць; дастаўляць;

~ć z zagranicy — выпісваць з-за граніцы;

4. пераводзіць (тэму, размову);

5. выклікаць;

lekarstwo sprowadzać sen — лекі выклікаюць сон