Verbum

niespokojnie

неспакойна, трывожна

niespokojny

niespokojn|y

неспакойны, трывожны;

~e czasy — неспакойныя (трывожныя) часы;

~y sen — неспакойны (трывожны) сон;

być o kogo ~ym — трывожыцца (непакоіцца) пра каго

niesporny

1. уст. бясспрэчны; несумненны; відавочны;

2. юр. не працэсуальны

niesporo

марудна, павольна; з цяжкасцю; нялёгка;

praca idzie niesporo — праца ідзе няспорна (павольна)

niespostrzeżenie

гл. niepostrzeżenie

niespotykany

незвычайны; небывалы; рэдкі

niespożyty

1. невычэрпны, невычарпальны;

2. нястомны

niespójny

незвязаны; непаслядоўны

niesprawdzalny

які нельга праверыць (даказаць)

niesprawiedliwie

несправядліва