Verbum

spokornieć

зак. супакоіцца, уціхамірыцца

spokój, ~oju

spok|ój

м.

1. спакой;

ta myśl nie dawała mi ~oju — гэтая думка не давала мне спакою;

2. мір; парадак;

3. цішыня;

proszę o ~ój! — калі ласка, цішэй!; цішыня!;

dać spokój czemu — пакінуць што ў спакоі; перастаць рабіць што;

daj ~ój! — адчапіся ад мяне!

spokrewniać się

незак. радніцца

spokrewnić się

зак. зрадніцца, парадніцца

spokrewniony

1. параднёны;

2. які знаходзіцца ў сваяцтве

spoliczkować

зак. даць аплявуху

spolonizować

зак. паланізаваць

spolszczać

незак.

1. гл. polonizować

2. перакладаць на польскую мову

spolszczyć

зак.

1. гл. spolonizować

2. перакласці на польскую мову

społeczeństwo

społeczeństw|o

н. грамадства; грамадскасць;

~o polskie — польскае грамадства; грамадскасць Польшчы;

nauka o ~ie — грамадазнаўства;

ogół ~a — шырокая грамадскасць