Verbum

niedobitek

м. які застаўся ў жывых, недабіты

niedobitki

мн. рэшткі (войскаў і да т.п.); недабіткі;

niedobitki wojskowych oddziałów — рэшткі [разгромленых] вайсковых часцей

niedobór, ~oru

м. недабор; недастача; дэфіцыт;

~ór towarowy — дэфіцыт тавараў;

pokryć ~ór — пакрыць дэфіцыт

niedobrany

неадпаведны; непадыходзячы

niedobry

нядобры, дрэнны; кепскі;

~e obuwie — нядобры (дрэнны) абутак;

~y człowiek — дрэнны чалавек

niedobrze

нядобра, дрэнна; кепска;

czuć się niedobrze — адчуваць (пачуваць) сябе нядобра (дрэнна);

robi mi się niedobrze — мне становіцца кепска; мяне нудзіць;

prowadzić się niedobrze — паводзіць (трымаць) сябе дрэнна;

mieć niedobrze w głowie — з галавой не ў парадку;

niedobrze mu patrzy z oczu — ён задумаў нядобрае

niedoceniać

незак. недаацэньваць

niedocenić

зак. недаацаніць

niedoceniony

недаацэнены

niedochodowy

нерэнтабельны