Verbum

nazewnictwo

н.

1. лінгв. анамастыка;

2. наменклатура

nazębny

зубны

naziemny

наземны;

kontrola ~a — наземны кантроль;

stacja ~a — наземная станцыя

nazista

м. [nacysta/naz-ista] нацыст

nazistowski

[nacystowski/naz-istowski] нацысцкі

nazizm, ~u

м. [nacyzm/naz-izm] нацызм

nazmyślać

зак. напрыдумваць; навыдумляць

naznaczać

незак.

1. пазначаць; абазначаць;

2. вызначаць, прызначаць; намячаць

naznaczyć

зак.

1. памеціць; пазначыць; адзначыць;

naznaczyć bieliznę — пазначыць бялізну;

2. назначыць, прызначыць; вызначыць;

naznaczyć dzień — прызначыць дзень;

naznaczyć miejsce — вызначыць (прызначыць) месца;

3. прызначыць;

naznaczyć kogo zastępcą — прызначыць каго намеснікам

naznosić

зак. напрыносіць; нанесці