Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąceęfhijklłmnoóprstuwyz.

spieprzać

незак.

1. псаваць; правальваць (справу);

2. уцякаць; даваць драла

spieprzyć

зак. папсаваць; праваліць (справу)

spierać się

незак. спрачацца

spieranie się

н. спрэчка

spierzchnąć

зак. патрэскацца, палопацца

spiesznie

спешна, спехам, наспех, паспешна;

гл. śpiesznie

spieszny

спешны, спешны, гл. śpieszny

spieszyć

зак.; гл. śpieszyć

spieszyć się

зак.; гл. śpieszyć się

spięcie

н.

1. засцежка;

2. эл. замыканне;

krótkie spięcie — кароткае замыканне