Verbum

męczeństwo

н. пакутніцтва

męczyć

незак.

1. мучыць;

nie męczyć mnie — не мучай мяне;

2. cтамляць, таміць; зморваць

męczyć się

незак.

1. мучыцца;

2. стамляцца;

~ć się nad nauką — карпець (гарбець) над навукай

męczydusza

м./ж. разм. дакучны чалавек; ад’яда (выяда) душы

mędrek

м. разм. разумнік

mędrkować

незак. мудраваць, мудрагеліць

mędrzec

м. мудрэц

męka

ж. мука, пакута

męski

мужчынскі;

po ~u — па-мужчынску;

~ie rysy — мужныя рысы;

rodzaj ~i грам. мужчынскі род

męskoosobowy

лінгв. асабова-мужчынскі;

forma ~a — асабова-мужчынская форма