męczeński
пакутны, пакутніцкі
męczeństwo
н. пакутніцтва
męczyć
незак.
1. мучыць;
nie męczyć mnie — не мучай мяне;
2. cтамляць, таміць; зморваць
męczyć się
1. мучыцца;
2. стамляцца;
~ć się nad nauką — карпець (гарбець) над навукай
męczydusza
м./ж. разм. дакучны чалавек; ад’яда (выяда) душы
mędrek
м. разм. разумнік
mędrkować
незак. мудраваць, мудрагеліць
mędrzec
м. мудрэц
męka
ж. мука, пакута
męski
мужчынскі;
po ~u — па-мужчынску;
~ie rysy — мужныя рысы;
rodzaj ~i грам. мужчынскі род