Verbum

łączniczka

ж. сувязная

łącznie

1. разам;

pisać co łącznie — пісаць разам (у адно слова);

łącznie z tym — разам з тым;

2. разам; у суме

łącznik

м.

1. сувязны;

2. грам. дэфіс, злучок;

3. муз. ліга

łącznikowy

1. сувязны;

oficer łącznikowy — афіцэр сувязі;

2. м. сувязны

łączność

łącznoś|ć

ж.

1. сувязь; кантакт;

nawiązanie ~ci — усталяванне (наладжванне) сувязі;

2. сувязь; служба сувязі

łączyć

łącz|yć

незак.

1. злучаць; звязваць; аб’ядноўваць;

2. спалучаць; сумяшчаць;

~yć przyjemne z pożytecznym — спалучаць прыемнае з карысным;

3. злучаць;

(już) ~ę! — злучаю!;

2. кніжн. далучаць, перадаваць;

~ę pozdrowienia — маё вітанне;

~ę wyrazy szacunku — з павагай ... (ветлівая формула заканчэння пісьма)

łączyć się

незак.

1. злучацца;

2. аб’ядноўвацца; з’ядноўвацца; злучацца;

3. спалучацца;

4. злучацца; звязвацца (па тэлефоне)

łąg

м.; гл. łęg

łąka

ж. сенажаць; луг

łąkarski

лугавы