Verbum

zarobić

зак.

1. зарабіць;

zarobić na życie — зарабіць на хлеб;

zarobić sobie na pochwałę — заслужыць пахвалу;

2. (цеста) замяшаць

zarobkiewicz

м. разм. чалавек, які ганяецца за заробкам; здзіршчык; хцівец

zarobkować

незак. зарабляць

zarobkowy

заработны;

praca ~a — праца (як крыніца заробку)

zarodek

м.

1. зародак, эмбрыён;

2. перан. зародак; зачатак; пачатак;

tłumić w ~ku — душыць у зародку (у самым пачатку)

zarodnik

м. спора

zarodnikowy

споравы

zarodowy

племянны;

bydło ~e — племянная жывёла

zaroić się

зак. зараіцца; закішэць;

na placu ~ło się od ludzi — плошча запоўнілася людзьмі

zaropiały

які загнаіўся; пакрыты гноем, закарэлы