Verbum

krztusić się

незак. задыхацца; захліпацца, душыцца (ад кашлю, смеху і да т.п.)

krztusiec

м.; гл. koklusz

krzyczący

krzycząc|y

крыклівы;

~y kolor перан. крыклівы колер;

~a niesprawiedliwość перан. абуральная несправядлівасць

krzyczeć

незак. крычаць;

krzyczeć wniebogłosy — крычаць немым голасам

krzyk, ~u

м. крык;

podnieść krzyk — усчаць (распачаць) крык (лямант);

ostatni krzyk mody — апошні крык моды

krzykacz

м. разм. крыкун

krzykliwość

ж. крыклівасць

krzykliwy

крыклівы; галаслівы

krzyknąć

krzykną|ć

зак. крыкнуць;

~ł z bólu — ён крыкнуў ад болю

krzywda

krzywd|a

ж.

1. крыўда;

wyrządzić komu ~ę — зрабіць каму крыўду; пакрыўдзіць каго;

nie dać sobie ~y zrobić — не даць сябе ў крыўду;

2. шкода, урон;

z ~ą dla kogo — на шкоду каму;

dzieje mi się ~a — мне робяць шкоду (урон);

naprawić ~ę — пакрыць (аплаціць, кампенсаваць) шкоду