Verbum

krajka

ж.

1. пруг;

2. палоска (паперы, тканіны і да т.п.)

krajobraz, ~u

м. краявід; пейзаж; ландшафт;

morski krajobraz — марскі краявід;

górski krajobraz — горны ландшафт

krajobrazowy

ландшафтны

krajowiec

м. туземец; тубылец

krajowy

1. нацыянальны; усеагульны (у маштабе краіны);

2. айчынны;

przemysł ~y — айчынная прамысловасць;

produkcja ~a — айчынная прадукцыя

krajoznawca

м. краязнавец

krajoznawczy

краязнаўчы;

wycieczka ~a — краязнаўчы паход

krajoznawstwo

н. краязнаўства

krakać

незак. каркаць;

kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one прык. як улез у вараны, то кракай, як яны; шыць – з шаўцамі, а выць – з ваўкамі

krakanie

н. карканне