Verbum

kościany

касцяны

kościec

м.

1. шкілет;

2. касцяк

kościelny

1. касцёльны; царкоўны;

2. м. касцёльны (царкоўны) вартаўнік

Kościerzyna

ж. г. Касьцяжына

kościotrup

м. шкілет, касцяк

kościół

м. касцёл; царква;

chodzić do ~oła — хадзіць у царкву (касцёл);

słyszał, że dzwonią, ale nie wie, w którym ~ele прык. чуў звон, ды не ведае, дзе ён

kościsty

касцісты, кашчавы

koślawić

незак.

1. крывіць, гнуць;

2. перан. скажаць

koślawo

крыва;

pisać koślawo — крыва пісаць

koślawy

1. крывы;

~e litery — крывыя літары;

2. касалапы, крывалапы;

~e nogi — касалапыя ногі;

3. перан. ламаны; сапсаваны