Verbum

kłuć

незак. калоць;

od rana ~ło go serce — з раніцы ў яго калола сэрца

kłujący

калючы;

~a uwaga — з’едлівая заўвага

kłus

м. рысь;

jechać ~a (w ~) — ехаць рыссю

kłusak

м. рысак

kłusem

рыссю

kłusować

незак. ехаць (бегчы) рыссю

kłusownictwo

н. браканьерства

kłusownik

м. браканьер

kłuty

колаты;

rana ~a — колатая рана

kłykieć

м.

1. анат. мышчалка;

2. уст. фаланга пальца