Verbum

zaplamić

зак.

1. запэцкаць; запляміць;

2. перан. запляміць; зганьбіць

zaplanować

зак. запланаваць

zaplatać

незак. заплятаць;

zaplatać włosy — заплятаць косы

zaplątać

зак.

1. заблытаць; зблытаць;

2. kogo w co ублытаць каго ў што

zaplątać się

зак.

1. заблытацца, зблытацца; збіцца;

zaplątać się w zeznaniach — заблытацца ў паказаннях;

2. w co ублытацца ў што

zaplecek

м. спінка (крэсла); задняя сценка (шафы)

zaplecze

н.

1. тыл;

na ~u wroga — у тыле ворага; у варожым тыле;

2. база; рэзерв;

~e techniczne — тэхнічная база;

~e surowcowe — сыравінная база

zapleść

зак. заплесці;

zapleść warkocz — заплесці касу;

zapleść dłonie (palce) — сплесці пальцы

zapleśniały

запляснелы; цвілы; заброснелы

zapleśnieć

зак.

1. заплеснець; зацвісці;

2. заброснець