Verbum

kiełkowanie

н. прарастанне

kiełzać

незак. уст.; гл. kiełznać

kiełznać

незак.

1. закілзваць;

2. кніжн. утаймоўваць, уціхамірваць

kiełzno

н. муштук (пры конскай збруі)

Kiemieliszki

мн. в. Кямелішкі

kiep

м. уст. дурань

kiepski

разм. кепскі, дрэнны, благі;

~e wino — дрэннае віно;

~e wiersze — кепскія вершы;

kiepski interes перан. кепскія (дрэнныя) справы

kiepsko

разм. кепска, дрэнна, блага;

kiepsko z nim — ён вельмі слабы; яму кепска

kier

карц. чырвы;

król kier — чырвовы кароль

kier.

= kierownik — кіраўнік, начальнік; нач.; загадчык; заг.