Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąceęfhijklłmnoóprstuwyz.

skrzyp, ~u

м.

1. скрып, рып; рыпенне;

skrzyp drzwi — рыпенне дзвярэй;

2. бат. хвошч (Equisetum L.)

skrzypaczka

ж. скрыпачка

skrzypce

мн. скрыпка;

pierwsze skrzypce — першая скрыпка;

grać pierwsze (drugie) skrzypce — іграць першую (другую) скрыпку; быць на першых (другіх) ролях

skrzypcowy

скрыпічны;

koncert skrzypcowy — скрыпічны канцэрт

skrzypek

м. скрыпач

skrzypieć

незак. скрыпець, рыпець

skrzypienie

н. скрыпенне, рыпенне

skrzypnąć

зак. скрыпнуць, рыпнуць

skrzywdzić

зак. скрыўдзіць, пакрыўдзіць

skrzywić

зак. скрывіць